Kwetsbaarheid

De afgelopen jaren ben ik er al vaker mee bezig geweest en afgelopen week tijdens onze opleiding kwam het thema weer langs... kwetsbaarheid...
Deze keer schoof er letterlijk iets op zijn plek en veranderde mijn begrip. Maar ik neem jullie eerst mee in een korte terugblik in mijn eigen weg hierin.

Voorheen was voor mij kwetsbaarheid namelijk iets voor softies. Een paar van mijn overtuigingen en patronen in die tijd waren:
- Vrouwelijke eigenschappen zijn voor softies
- Ik ben anders dan andere vrouwen (in feite 'one of the guys')
- Niemand krijgt mijn tranen te zien
- Ik kan alles net zo goed dan mannen
- Etc.
You get the picture....

Dan volgde langzaam aan het ontdekken van mijn vrouwelijke kant. Mijn gevoel, mijn naar binnen gaan ... ik werd 'zachter' en tegelijk was ik alle houvast kwijt. Want uit dat hardere had ik altijd alle steun gehaald en ik wist niet hoe ik dat nu dan moest doen. Ik voelde mij nu wel zacht maar niet meer krachtig. Ik wilde dit nieuwe niet meer kwijt, want het brengt mij zoveel, maar voel dat er nog iets nodig is.

Kort na het overlijden van mijn moeder kom ik er even bij wat dat houvast is. Even voel ik het... 'weet' ik het...echter het weten vervliegt weer...

'Kwetsbaarheid is je kracht', hoor ik echter ergens blijf ik een gevoel hebben dat er nog iets mist bij die uitspraak.

En dan vorige week tijdens een dag fiks oefenen met het nieuwe systemische werken valt de puzzel op zijn plaats. Ik voel mijn kwetsbaarheid en tegelijk voel ik dat er kracht nodig is om die kwetsbaarheid te kunnen dragen. En dat die kracht er ook 'gewoon' is... er altijd al was...

Kwetsbaarheid is dus niets voor softies. Blijkbaar was dat toch nog een overtuiging die ik ergens diep weggestopt had. En als ik geloof dat ik een softie moet zijn om kwetsbaar te zijn, kan ik natuurlijk niet mijn kracht voelen.

Echte kwetsbaarheid, je ziel, je diepste gevoel laten zien, is echter alleen weggelegd voor mensen die echt in hun kracht durven te gaan staan. En ik voel mijn eigen kracht daarin. Ik kan mijn kwetsbaarheid dragen. Het houvast heb ik niet meer nodig. Het was er altijd al.

Ik kom tot een nieuw inzicht:

Hard zijn is geen kracht
Zacht zijn is geen kwetsbaarheid.
Daarentegen om echt kwetsbaar te durven zijn, moet je heel krachtig zijn. En de paradox is...die kracht is er al ... alleen ... durven we die aan?

En dat doet mij de denken aan de prachtige tekst van Marianne Williamson (vaak toegeschreven aan Nelson Mandela)
Onze diepste angst is niet dat we ontoereikend zijn.
Onze diepste angst is dat we oneindig machtig zijn.
Het is ons licht, niet onze duisternis
waar we het allerbangst voor zijn.
We vragen ons af:
Wie ben ik dat ik briljant, buitengewoon aantrekkelijk, getalenteerd en geweldig zou zijn?
Maar waarom eigenlijk niet?
Je bent toch een kind van God?
Je moet je niet kleiner voordoen dan je bent
opdat de mensen om je heen zich vooral niet onzeker zouden gaan voelen.
We zijn geboren om de luister van God uit te dragen die in ons woont.
Niet slechts in enkelen van ons, maar in ons allemaal.
Als wij ons licht laten schijnen, geven we anderen onbewust toestemming om dat ook te doen.
Als wij bevrijd zijn van onze eigen angst, bevrijdt onze aanwezigheid automatisch anderen.

Wil jij je eigen kracht ontplooien? Wil je zicht op wat jou daarin tegenhoud? Neem dan contact op met ons voor een vrijblijvend gesprek.

PetersJeurissen

coaching & consultancy
Smedenstraat 8a
NL-6461 GA Kerkrade
info@petersjeurissen.com
+31 (0)45 5454525

 

Aanmelden Nieuwsbrief