Kwetsbaarheid

De afgelopen jaren ben ik er al vaker mee bezig geweest en afgelopen week tijdens onze opleiding kwam het thema weer langs... kwetsbaarheid...
Deze keer schoof er letterlijk iets op zijn plek en veranderde mijn begrip. Maar ik neem jullie eerst mee in een korte terugblik in mijn eigen weg hierin.

Voorheen was voor mij kwetsbaarheid namelijk iets voor softies. Een paar van mijn overtuigingen en patronen in die tijd waren:
- Vrouwelijke eigenschappen zijn voor softies
- Ik ben anders dan andere vrouwen (in feite 'one of the guys')
- Niemand krijgt mijn tranen te zien
- Ik kan alles net zo goed dan mannen
- Etc.
You get the picture....

Dan volgde langzaam aan het ontdekken van mijn vrouwelijke kant. Mijn gevoel, mijn naar binnen gaan ... ik werd 'zachter' en tegelijk was ik alle houvast kwijt. Want uit dat hardere had ik altijd alle steun gehaald en ik wist niet hoe ik dat nu dan moest doen. Ik voelde mij nu wel zacht maar niet meer krachtig. Ik wilde dit nieuwe niet meer kwijt, want het brengt mij zoveel, maar voel dat er nog iets nodig is.

Kort na het overlijden van mijn moeder kom ik er even bij wat dat houvast is. Even voel ik het... 'weet' ik het...echter het weten vervliegt weer...

'Kwetsbaarheid is je kracht', hoor ik echter ergens blijf ik een gevoel hebben dat er nog iets mist bij die uitspraak.

En dan vorige week tijdens een dag fiks oefenen met het nieuwe systemische werken valt de puzzel op zijn plaats. Ik voel mijn kwetsbaarheid en tegelijk voel ik dat er kracht nodig is om die kwetsbaarheid te kunnen dragen. En dat die kracht er ook 'gewoon' is... er altijd al was...

Kwetsbaarheid is dus niets voor softies. Blijkbaar was dat toch nog een overtuiging die ik ergens diep weggestopt had. En als ik geloof dat ik een softie moet zijn om kwetsbaar te zijn, kan ik natuurlijk niet mijn kracht voelen.

Echte kwetsbaarheid, je ziel, je diepste gevoel laten zien, is echter alleen weggelegd voor mensen die echt in hun kracht durven te gaan staan. En ik voel mijn eigen kracht daarin. Ik kan mijn kwetsbaarheid dragen. Het houvast heb ik niet meer nodig. Het was er altijd al.

Ik kom tot een nieuw inzicht:

Hard zijn is geen kracht
Zacht zijn is geen kwetsbaarheid.
Daarentegen om echt kwetsbaar te durven zijn, moet je heel krachtig zijn. En de paradox is...die kracht is er al ... alleen ... durven we die aan?

En dat doet mij de denken aan de prachtige tekst van Marianne Williamson (vaak toegeschreven aan Nelson Mandela)
Onze diepste angst is niet dat we ontoereikend zijn.
Onze diepste angst is dat we oneindig machtig zijn.
Het is ons licht, niet onze duisternis
waar we het allerbangst voor zijn.
We vragen ons af:
Wie ben ik dat ik briljant, buitengewoon aantrekkelijk, getalenteerd en geweldig zou zijn?
Maar waarom eigenlijk niet?
Je bent toch een kind van God?
Je moet je niet kleiner voordoen dan je bent
opdat de mensen om je heen zich vooral niet onzeker zouden gaan voelen.
We zijn geboren om de luister van God uit te dragen die in ons woont.
Niet slechts in enkelen van ons, maar in ons allemaal.
Als wij ons licht laten schijnen, geven we anderen onbewust toestemming om dat ook te doen.
Als wij bevrijd zijn van onze eigen angst, bevrijdt onze aanwezigheid automatisch anderen.

Wil jij je eigen kracht ontplooien? Wil je zicht op wat jou daarin tegenhoud? Neem dan contact op met ons voor een vrijblijvend gesprek.

Van Inspiratie naar Creatie

Om van inspiratie krijgen tot het daadwerkelijk creëren te komen, zijn er meerdere wegen mogelijk.

In onze maatschappij, opleidingen en scholing krijgen wij tot nu toe vooral geleerd dat we eerst een uitgekristalliseerde visie moeten hebben van wat we willen bereiken.
Een punt op de horizon zetten. En vervolgens stapsgewijs naar dat punt toewerken.
Heel doel- en resultaatbewust. Vaak ook een mannelijke wijze van creëren genoemd.

Inmiddels vindt er een kentering plaats. Er komt steeds meer ruimte voor een andere wijze van creëren. Hierbij is het eindresultaat helemaal niet zo duidelijk. Het wordt veel meer met uitproberen en experimenteren gevonden. Niet zozeer in logische stappen maar meer instinctief. Soms lijkt het daarbij niet vooruit te komen en dan is er opeens een reuzesprong.
Dit wordt ook wel een vrouwelijke wijze van creëren genoemd.

Overigens kunnen zowel vrouwen als mannen beide wijze van creëren toepassen. Idealiter vullen ze elkaar aan. Alleen zijn we door onze scholing en opleidingen wel geoefend in de doelgerichte wijze van creëren maar niet in de wijze waarbij je door doen iets laat ontstaan.

Om je daar wat zicht op te geven, ga ik hieronder in op een aantal obstakels die je kunt tegenkomen bij creëren en hoe je ermee kunt omgaan.

Obstakel 1: Help, wat is mijn inspiratie?!
Het eerste obstakel begint al bij de inspiratie. Er zijn maar weinig mensen die heel goed voor ogen hebben wat ze willen. Het zetten van de punt op de horizon is dan dus helemaal niet mogelijk.

De meesten van ons zijn vooral op zoek. Wat is het wat ik wil neerzetten? Waar word ik gelukkig van? Wat is mijn passie? Of meer spiritueel; wat wil mijn ziel met deze reis bereiken en betekenen?
In onze zoektocht volgen we workshops, cursussen, lezen boeken, vullen de ene na de andere vragenlijst in, etc. Echter de grote inspiratie, het visioen van wat we willen, blijft uit.

Zo blijf je zoeken zonder te vinden... Maar hoe dan wel? …. De crux zit vooral in het 'Doen'!

Het ontdekken wat je wilt, volgens die andere weg van creëren, begint niet met één groot idee maar vooral met doen, met uitproberen. Steeds aandachtig erbij zijn, wat lijkt je leuk om te doen. Dat opzoeken, voelen wat het met je energie doet. Is dat positief dan zit het in de goede richting, loopt het niet lekker dan past het niet. Door op deze wijze steeds meer te volgen wat goed voelt en blijft voelen, komt je steeds meer in je passie terecht waar je talenten en waar je blij van wordt ervoor zorgen dat je vanuit je flow werkt.

Obstakel 2: Angst en onzekerheid … oftewel … Smoesjes!
Een obstakel bij het uitproberen en experimenteren, is dat we met zijn allen ontzettend goed zijn in het opwerpen van ‘smoesjes’ waarom iets (nog) niet kan. We blijven uitstellen, werpen steeds nieuwe randvoorwaarden op waarom we nog niet kunnen beginnen.
Dit is het obstakel van angst en onzekerheid. Wat als het niet lukt? Wat als het niet aanslaat? Eerst moeten we nog X (opleiding, tijd, geld, etc.) hebben alvorens we uiteindelijk willen gaan beginnen.

Ook hier is 'Doen' cruciaal. Stel niet uit, blijf niet wachten maar durf te gaan 'Doen'!
Zoek naar mogelijkheden hoe het wel kan op dit moment i.p.v. te blijven uitstellen en wachten op het perfecte moment.

Obstakel 3: Het gaat niet vanzelf
Bij het uitproberen en doen wat goed voelt, is het belangrijk om jezelf wel een fase van leren en oefenen te gunnen. Want voor sommige dingen moet je nu eenmaal eerst oefenen alvorens het plezier kan brengen. Denk aan een kind dat leert fietsen, het vergt eerst doorzetten voordat je van het plezier van het fietsen kunt genieten.
Als het plezier ook na enige tijd uitblijft dan is het duidelijk niet hetgeen dat bij je past. Echter als je na enige tijd steeds meer bedreven wordt en steeds meer plezier ervaart, kun je gaan uitproberen of je nog harder en verder kunt fietsen. En voor je het weet ben je terecht gekomen in het leven van je passie; wat je goed kunt én je gelukkig maakt!


Om van inspiratie naar creatie te komen, zijn er vele wegen mogelijk. Dat is het mooie. Er is altijd een weg die bij jouw past. Hierboven heb ik een aantal veel voorkomende obstakels bij het creëren beschreven die ik bij mij zelf ook ben tegengekomen en wat een mogelijkheid is om ermee om te gaan.
In onze praktijk werken wij met verschillende wegen om je te begeleiden in je eigen creatie. Zowel met reguliere als onorthodoxe methodieken.

Interesse om daarover meer te weten te komen? Ben je benieuwd hoe het specifiek voor jou werkt?
Neem dan contact met ons op!

Januari 2017

 

In het 'NU' versus 'Plannen'

Met het herfstweer van nu lijkt het alweer lang geleden dat we nog een heerlijke zomerse dag hadden. Feitelijk is het pas een paar weken geleden.

In elk geval was het late, mooie nazomerweer de reden dat we nog een lekker stuk gingen fietsen. Een nieuwe hobby dus de benen en de conditie blijven nogal eens achter bij het enthousiasme. Hetgeen bij mij resulteert in een vuurrood hoofd. Maar ook een heerlijk leeg hoofd waarbij de lichamelijke inspanning juist rust geeft om over zaken te reflecteren.

Ik 'worstelde' namelijk al langer met de (schijnbare?) tegenstelling tussen vooral in het moment -in het nu- leven, dingen laten ontstaan en vanuit je hart 'zijn', in plaats van steeds bezig zijn met de toekomst. Dat voelt als correct en toch bleef er iets knagen. Want van de andere kant zijn er de verhalen dat je doorzettingsvermogen en planning, dus je hoofd, nodig hebt om je dromen waar te maken. Ook dat voelt als correct maar dan ben je weer altijd met de toekomst bezig en geniet je niet van het nu.......Toch?

Tijdens het fietsen merk ik op een gegeven moment dat ik geregeld helemaal in het nu ben. Ik suis achter Jean aan de helling af, geniet van de snelheid en ben er op dat moment helemaal niet mee bezig dat ik dadelijk weer bergop moet. Ik begin vol enthousiasme aan de heuvel, merk dan pas op dat het wel erg stroef gaat en ben daardoor te laat met schakelen waardoor het onnodig zwaar wordt. Met een vuurrood hoofd als bewijs...
Een voorbeeld waarbij wat vooruit kijken en plannen helpt. Na een paar keer zo de heuvel te zijn opgegaan, schakel ik op voorhand al terug en ziedaar... het gaat veel makkelijker om de top te bereiken. Ik volg nog steeds mijn hart, lekker fietsen, en gebruik daarbij ook mijn hoofd (planning) om dat zo soepel mogelijk te laten verlopen.

Een ander voorbeeld is de route. Ik plan van tevoren thuis een route van ruim 50 km. Nog een hele uitdaging als je pas een paar weken bezig bent. We gaan op weg en halverwege ben ik nog lekker fit. Overmoedig besluiten we dus een extra lus aan de route toe te voegen. Helemaal in het nu van dat moment. Alleen, 10 kilometer en één hele lange stijle heuvel verder is er al de spijt.
Het was toch handiger geweest om het originele plan aan te houden. En de laatste kilometers naar huis, worden uiteindelijk dan ook op het tandvlees afgelegd. Ik neem mij voor om de volgende keer toch beter aan de oorspronkelijke planning vast te houden en mij minder te laten meeslepen door het enthousiasme van het moment.

Wat kan ik hier dus nu voor mijzelf als conclusie uit trekken?
Dat hoofd en hart allebei belangrijk zijn!

Dat het belangrijk is je hart te volgen, lekker te fietsen en ondertussen te genieten van de prachtige omgeving. Dat geeft rust en laat lichaam en ziel genieten.
Én dat je hoofd daarbij ook gebruiken net zo belangrijk is. Want tijdig schakelen en een goede planning, is handig als je je doel wilt bereiken.

Datzelfde geldt natuurlijk ook voor andere gebieden in je leven. Het is belangrijk te weten wat je vanuit je hart, je gevoel echt wilt, wat goed voelt en ook te genieten van wat je op dat moment al hebt. Dankbaar te zijn. Dat maakt gelukkig. Zie ook de blog daarover....
Teneinde vervolgens te bereiken wat je echt wilt, waar je gelukkig van wordt. Daarvoor is het handig om tijdig je hoofd te gebruiken. Niet om te piekeren of dagdromen maar om concrete acties uit te zetten. En wanneer je zowel je doel als je huidige moment goed kunt voelen, dan voel je ook welke stappen steeds nodig zijn om op een gemakkelijke, speelse wijze je doelen te bereiken.

Wanneer je nog niet goed weet wat je wilt in je werk, in je schoolkeuze, in je leven, dan is begeleiding daarbij wellicht handig. Of weet je wel wat je wilt maar zijn er zaken die je daarin tegenhouden, neem dan contact met ons op.

November 2016

 

Dankbaarheid en Geluk

Als wij terugkijken op deze eerste week van ons nieuwe bedrijf en website ervaren wij een gevoel van grote dankbaarheid!

Zoveel liefdevolle en mooie reacties die wij mochten ontvangen. Via Facebook, mail, berichtjes en persoonlijke attenties. Ook zijn we dankbaar voor de opdrachten van de organisaties die zich kunnen vinden in onze manier van werken en van onze diensten gebruik willen maken. Daarnaast zien we ook een groeiende vraag van individuen, elk met hun persoonlijke vraagstelling.

Dat de lancering van ons bedrijf en website zo aanslaat, dat mensen vertrouwen hebben in onze wijze van werken, dat wij onze visie op werken en leven in de praktijk mogen brengen, geeft een enorm gevoel van rijkdom en stemt dankbaar en gelukkig!

Overigens is dankbaar zijn een van de belangrijkste, zo niet het belangrijkste ingrediënt om gelukkig te zijn. En net als ik hierover aan het denken en invoelen ben, valt een artikel in mijn mailbox met een aantal wetenschappelijke feiten over geluk en dankbaarheid, die ik graag met jullie wil delen.

Mensen die de tijd nemen om de schoonheid rondom hen te appreciëren zijn gelukkiger (volgens onderzoek van Dr. Niven David zelfs 12% gelukkiger) dan mensen die er geen moment bij stilstaan en alles tegelijk proberen te doen. Geluk vereist immers concentratie op het mooie en het positieve in het leven. Het verschil voel je al na een week hetgeen blijkt uit een onderzoek van Winifred Gallaghert). Drie groepen vrijwilligers maakten daarbij een week lang met regelmaat wandelingen:
De eerste groep moest tijdens die uitstapjes focussen op negatieve zaken zoals graffiti en vuilnis. Na afloop van het experiment voelden deze mensen zich ongelukkiger dan ervoor.
De tweede groep concentreerde zich op positieve dingen als zonneschijn, bloemen en glimlachende voorbijgangers. Deze vrijwilligers voelden zich achteraf beduidend gelukkiger.
De derde groep wandelde gewoon voor de beweging en scoorde qua geluk iets tussen de twee.

Natuurlijk is het belangrijk om de realiteit waar te nemen en je gevoelens serieus te nemen. Als je verdrietig bent omdat de omstandigheden onprettig zijn, is het zaak om de juiste actie te ondernemen zodat je de situatie, eventueel, kunt veranderen. Echter let daarbij wel op met welke bril je naar de werkelijkheid kijkt. Deze kan voor een groot gedeelte mee bepalen hoe jij de werkelijkheid ervaart en daarmee hoe jij je voelt.

Aan de kracht van positief denken en hoe je dit kunt bereiken, besteden wij aandacht in onze individuele- of teamcoaching.
Wil je hier meer over weten, neem dan contact met ons op.

Wij zijn ondertussen vooral dankbaar voor alles wat op dit moment op ons pad komt en genieten er volop van!

Oktober 2016

 

Vier tips om perfectionisme los te laten

Onze website gaat live!! Alles 3x checken, staat alles nu goed? En bij de website hoort ook een eerste blog. Waar gaat die over? Wordt het wel goed genoeg?

Ik word geconfronteerd met mijn valkuil; proberen het perfect te doen. Nu zijn er mensen die vinden dat er niets mis is met perfect. Maar voor mijn gevoel is dat er wel. Als ik probeer alles perfect te doen dan gaan dingen oneindig duren, dan word ik onzeker en komt er uiteindelijk niets uit mijn handen. Geen website die live gaat, geen blog. 

Dus kies ik voor dingen goed te doen. Want kwaliteit vind ik belangrijk én ik wil zaken gedaan krijgen.

Omdat wij in de praktijk merken dat meer mensen last van hebben van perfectionisme meteen een viertal tips die je heel praktisch kunnen helpen om dit los te laten:

1. Opmerken

Belangrijk is natuurlijk ten eerste dat je opmerkt dat je in je valkuil schiet in plaats van in je kwaliteit te blijven. Bemerk wanneer je gaat twijfelen, uitstellen, (te) lang over zaken doet.
Bij mij was dat dus alle puntjes op de 'i' willen hebben voor de website. En daar kun je echt oneindig lang aan blijven sleutelen...
Bovendien wilde ik ook nog een goede blog schrijven, want het is spannend als mensen je daar op gaan beoordelen...

2. Doel vaststellen

Als je merkt dat je in perfectionisme geschoten bent, ga dan na wat het doel van jouw activiteit is. Wat is het belangrijkste?
In mijn geval was het doel dat wij, op korte termijn, een goede website lanceren want ons nieuwe bedrijf is van start. De inhoud moet kloppen, de links moeten juist zijn en bovenal de contactpagina moet werken want dat is het belangrijkste voor ons en de mensen die ons willen benaderen.
Eventuele andere puntjes kunnen altijd nog later toegevoegd of veranderd worden. Zo, dat geeft focus over wat nog wel en niet moet. Wat de minimale kwaliteit is die je wilt behalen en wat eventueel later mag, want...

3. Fouten maken mag 

Bij het realiseren van je doelen is het altijd goed te bedenken dat je fouten mag maken. Die zijn er om van te leren. Denk bijv. aan een kind dat leert fietsen. Dat lukt het kind ook niet van het een op het andere moment. 
Bij dit besef stilstaan, levert mij altijd weer lucht op. En ten slotte is dan nog nodig...

4. 'Gewoon' doen

Je voorgenomen activiteit zonder verder uitstellen 'gewoon' doen. De moed hebben om daarbij imperfect te zijn. De angst loslaten over feedback van andere mensen. Want in feite is dat wat vaker onder perfectionisme ligt. De angst niet goed genoeg te zijn. Uiteindelijk is het echter veel fijner om je eigen imperfecte zelf te zijn.
Dus hierbij de eerste blog van onze website die nu live is. Behoorlijk spannend en er zullen vast nog foutjes zijn op de website en deze blog kan altijd beter. Maar eigenlijk maakt dat het juist leuk. En wij krijgen graag feedback van jullie over onze website en over onze blogs.

Bovenstaande tips helpen je heel praktisch om met je perfectionisme om te gaan. Wil je werken aan onderliggende patronen en overtuigingen, neem dan contact met ons op.

Als je interesse hebt om onze blogs en ander nieuws in de toekomst automatisch in je mail te krijgen dan meld je even aan op de nieuwsbrief onder aan de pagina. 

September 2016

 

PetersJeurissen

coaching & consultancy
Smedenstraat 8a
NL-6461 GA Kerkrade
info@petersjeurissen.com
+31 (0)45 5454525

 

Aanmelden Nieuwsbrief